Naboom2Germany - Lodie se toerdagboek

Saterdagrit

2009-10-10T07:55:00.001+02:00

Hier is heelwat mense op Naboom met motorfietse. Vandag gaan die manne 'n groot toer doen deur die Waterberge Marekele toe. Dis bergpasse en grondpaaie met baie wild langs die pad.

Ek wens ek kon saamry maar weens ander verpligtinge is dit vandag nie moontlik nie.

Daar is een KLR en 'n Africa Twin tussen al die BMW's. Wat is die gesegde oor die room wat in die minderheid is? :-)

Grappies op 'n stokkie. Ons is bevoorreg om in so 'n mooi omgewing te woon.

Die lekkerte van Afrika

2009-09-28T18:21:00.000+02:00

Hier staan my tent vanaand.

Herlewing!

2009-09-24T14:15:00.001+02:00

Gaan loer in by my Naboom2Germany webblad (www.naboom2germany.co.za). Daar is weer lewe!

Na my ry oor Afrika hierdie jaar met dieselfde goeie ervaringe as verlede jaar, het die dinge begin gebeur.

Daar is planne vir 'n 2010 toer, moontlik Rusland en Siberie. En dan is my boek oor my toer verlede jaar beskikbaar ...

Soveel lekkerte op een slag ؛-)

Lodie: Die verskillende weersprekende gesigte van Addis

2009-06-09T15:43:00.000+02:00

Lodie: Addis Adaba

2009-06-05T14:32:00.001+02:00

Good day!

We arrived in Addis a few hours ago, in time for Annami's flight back
home tomorrow morning.

We still cannot load photographs as the internet is really slow.

Everything is fine with us, the Toyota still goes like a rocket and
the tummy bug is busy dying away.

There is a lot of street building activities in Addis. That looks promising.

This afternoon I had my first meal since many days: soft, juicy lamb.
I forgot how much I normally enjoy eating.

Have a great weekend!

Lodie

Lodie: RSG onderhoud met Inge en Annami

2009-06-03T09:49:00.001+02:00

Goeie more uit Awassa, Ethiopië!

Ons het Sondag laatmiddag hier in Awassa aangekom en sal eers moontlik
Donderdagmiddag verder ry. Dis 'n lang storie, een van daardie dinge
wat met reis in Afrika saamgaan. :-) Ons behoort so teen Vrydag
vroegmiddag dan in Addis te wees.

Saterdag is dit die dag van verandering. Vroegoggend vertrek Annami,
laatnag kom Marizanne uit die koue Kaap aan.

Ek wonder hoe 'n groot skok gaan Addis en Afrika op Marizanne wees ...

Wilna Matthee van RSG Monitor het laat weet dat die onderhoud met Inge
en Annami gaan ook op RSG se webblad kom. As jy daarna wil luister,
doen die volgende:

Gaan na www.rsg.co.za

Kliek links op Klankargief

Nou kom daar baie letters. Kliek onder M op MONITOR

Die jongste klankbydraes kom bo-aan.

Baie dankie aan Monitor en Wilna Matthee vir die groot ondersteuning
vir ons projek. Nou kan die lesers van ons blog in die buiteland ook
na die onderhoud luister.

Groete uit Ethiopië!

Ethiopie foto's

2009-06-01T10:59:00.000+02:00

Inge en Annami is moontlik Dinsdagoggend op RSG Monitor. Luister vanaf
6uur Monitor!

Foto 1: Oornagstaanplek vir die Toyota in Moyale / Overnight parking
for the Toyota in Moyale.
Foto 2: My kamer in Mega toe ek verlede jaar op die motorfietstoer was
/ My room in Mega during my motorcycle tour last year.
Foto 3: Onbekende Ethiopiër / Unknown Ethiopian man.
Foto 4: Kleurvolle Ethiopiese vroue wat kom water haal / Colourful
Ethiopian women that came to fetch water.
Foto 5: Drinktyd vir die kleintjie / Feeding time for the little one.
Foto 6: Sy het haar kruisie aan my verkoop / She sold me her cross.
Foto 7: Ons 6 000 km! / Our 6 000th kilometer!

Lodie - Marsabit tot by Moyale (Kenia/Ethiopië grens)

2009-05-29T15:02:00.000+02:00

Foto's 1 - 3: Die alleenheid van die klipwoestyn.

Foto 4: Dit het ons harte gebreek om mens en dier verby ons te sien steier na waar ook al water was. Die gevoel by die eerste bees wat geval en nie kon regopkom nie, was hartverskeurend.

Foto 5: So stel ek my Mars voor.

Foto 6: Die manne jaag!

Foto 7: Ons het laasnag in die woestyndorpie Turbi geslaap. Op 12 Julie 2005 was die groot menseslagting daar. Op die foto is Annami by een van die dogtertjies wat swaar gewond was.

Foto 8: Stof, of het een van die toerlede twee dae laas gewas?

Foto 9 - 10: Kameelkaravaan van woestynnomades. Sien julle die babakameeltjie op die rug van die een kameel?

Foto 11: Drinkwater

Lodie: The harsh reality of living in Africa

2009-05-28T04:32:00.000+02:00

Marsabit, from where we leave this morning, lies in the dry northern Kenya desert region.

Two rainy seasons passed without any rain.

It is dry.

There are still wells with water in and around Marsabit. To these wells farmers from far lying areas are bringing their cattle and goats for water.The cattle look like walking skeletons.

The soil is like powder. Two harvests of maize and beans turned into nothing.

Like last year there is no water in the taps. We three had to get water from a well to wash ourselves.

This morning, for the first time ever, the Christian and Muslim communities in Marsabit will join hands in a prayer meeting for rain. It will take place on an open field across from where we are staying now.

Although the people are as friendly as ever all conversation have one central theme: It must rain soon!

That is the other side of the coin of living in Africa, a reality, which consists of dust and sand and thin children and a constant worry about food and water.

Being confronted with this harsh reality let us, who are living in another world, take stock of our blessings like a swimming pool at home, water from a tap. and supermarkets from where we can stock up for our daily living.

And when you are reading this, join in prayer with the people of Marsabit for rain.

At Marsabit crater

2009-05-27T21:03:00.000+02:00

Lodie: Foto's van Nairobi tot Marsabit

2009-05-27T12:37:00.000+02:00

urgent reply

2009-05-26T14:16:00.001+02:00

How's work on your end?

This had to come in a hurry and it has left me in a devastating state.I am in some terrible situation and I'm really going to need your urgent help. Yesterday, unannounced, I came down to Nigeria for something urgent. Well i actually got robbed in the Hotel I booked in and they made away with my wallet (which included my cash, diaries and complementary cards). My cell phones were not brought along since I did not get to roam them before coming over. The phone cables have been burnt including internet connection cables and the Hotel's database has been compromised as well. So all I can do now is pay cash and get out of here quickly. I do not want to make a scene of this which is why I did not call the office or my house, this is embarrassing enough. Please I want you to lend me a sum of $1,130 just to clear my Hotel bills and get the next plane home. The Consulate only cleared me of my traveling documents and ticketing since I came in as a tourist and not on official purpose. Please be rest assured that I'd have your money reimbursed to you immediately I get home. Please you can have it sent via Western union money transfer to my name and on this address right here.

Name - Annami Mailovich
Address - 101 Freeman lane
City - Lagos
Country - Nigeria
Zip Code - 23401

Thank you so much, please as soon as you are done sending me the money, I need you to help me write out the Mtcn details giving to you by the Western union agent or better still help me scan a copy of the receipt.

I am looking forward to hear from you.

Thank you so much,

Annami Mailovich

By die ewenaar!

2009-05-25T19:08:00.000+02:00

Nairobi, die finale proef, en ek word nostalgies

2009-05-25T06:15:00.001+02:00

Goeie more!

So lyk die finale proef.

Vandag behoort ons te vertrek. Behoort. Ek wil nou gou vroegoggend probeer vir 'n vinnige olietap en nuwe oliefilter vir die Toyota.

Ek geniet die lees van die boek baie. Ek sien baie na die finale produk uit.

Op hierdie Maandagoggend het ek so 'n stukkie nostalgie oor my. Ek weet nie hoekom nie. Miskien omdat ek oor hierdie week se ry voel soos ek oor my tweede Comrades gevoel het. 'n Mens weet wat wag ...

Of mens noodwendig uitsien?

Groete aan almal in goeie ou SA en ook aan julle ouens in die buiteland.

1 graad 17 minute suid van die ewenaar

2009-05-23T13:25:00.001+02:00

Na net minder as 5 000 km het ons in Nairobi aangekom, 1 graad en 17
minute suid van die ewenaar. As alles volgens plan verloop, steek ons
die ewenaar Maandag oor.

Volgende week is dit die berugte Noord-Kenia se klippe, hitte,
eensaamheid, en die "shiftas", die "roaming bandits".

Afrika is altyd vir verrassings goed. Na my toer van verlede jaar het
ek baie dinge dieselfde ervaar en baie ook verskillend, so verskillend.

Ek is 'n alleentoerder. Dit was die grootste ding wat ek van myself
geleer het. Tog geniet ek geselskap, en mis ek reeds Inge se laggie
wat kort-kort opgeklink het.

Miskien hou ek juis daarom van alleen toer en swerf. 'n Mens raak te
geheg aan mense se geselskap.

Die grootste deel van die sogenaamde "swart" Afrika is nou verby. Soos
verlede jaar het ons net die allergrootste vriendelikheid en
gasvryheid ervaar. Dit het ons siele aangeraak.

Ek is twee keer vir spoed gevang. Elke keer het die hoof my laat gaan
met 'n waarskuwing. Nie een keer het die persoon eers geskimp oor 'n
moontlike geskenkie nie.

Ons is baie gestop deur polisie, meer as wat ek kan onthou. Nie een
keer het een eers in die rigting van omkoopgeld gepraat nie.

Hoe gebeur dit dat mense derduisende Rande aan omkoopgeld oor Afrika
moet betaal? Ek hoor en lees daarvan, kan dit egter nie verstaan nie.

Ons het wild en wyd gekamp, orals geeet, en net vriendelikheid ervaar.

Gister het ek na die rustige inry na Nairobi uitgesien. Niks daarvan
het gerealiseer nie. Die stukkie goeie pad van verlede jaar het
verdwyn. Dit was stof en sand en klip en gate en stof stof stof. Ons
was eers kort voor 5 gister hier nadat ons half 9 uit Arusha, 280 km
suid van hier, vertrek het.

Die geluk was egter ook gister aan ons kant. Ons kon vir die eerste
keer Kilimandjaro sien. Wat 'n gesig om Afrika se hoogste piek bo die
dor en verlate Tanzaniese vlaktes te sien uittroon!

Voel ek nog dat Afrika ons tuiste is?

Duisendmaal ja.

Maar ons het blerrie baie werk voor ons! Daar is nog baie slaggate wat
toegemaak moet word.

Vanaand land Annami in Nairobi, en dan begin weer 'n nuwe venster op ons reis.

Gaan iemand my laat weet of die Bulle gewen het?

Groete!

Kyk die haas in die arms van die een

2009-05-17T15:15:00.001+02:00

When one takes out a camera or laptop there are always spectators.
Inge is so entertaining to them!

Groete uit die groen valleie van Tanzanie

2009-05-17T15:04:00.000+02:00

Ons het gister in Tanzanie aangekom. Ons kampeer hoog in die berge.
Het vandag lang stap valleie op en af gedoen.

We arrived safely in Tanzania yesterday. We are camping high up in the
mountains. Today we had a long hike valleys up and down.

Mooi loop aan julle almal!

Die nuwe rit

2009-05-15T06:03:00.001+02:00

Ons trek nou al in Malawi, het vir twee nagte by die Malawimeer gekamp.

Loer in by www.africaourhome.blogspot.com

We've reached Malawi, camped for two nights at Senga Bay. Click on the
link above for more of a story and some photographs.

Zimbabwe, Hwange Nat. Park

2009-05-11T04:24:00.000+02:00

Vic Falls

2009-05-11T04:20:00.000+02:00

Big pothole

2009-05-11T04:12:00.000+02:00

Zambië

2009-05-10T18:56:00.000+02:00

Arrived at the Zambezi in Zambia. Ons het netnou in Zambië aangekom na baie grondpad in Zimbabwe.

Francistown

2009-05-09T06:51:00.000+02:00

Goed in Francistown aangekom. We arrived safely in Franistown.

Thank you!

2009-05-07T23:25:00.001+02:00

Douglas Ferrier of Jetline Polokwane, thank you so much for your great help regarding our magnetic stickers. You went out of your way to help and get it to us, even if you had to drive all the way to Mokopane to drop it off. God bless for you and your business.

Jetline Polokwane - 015 / 295 6484

Anton Venter van Naboom Toyota, en Koos, die absoluut puik werktuigkundige, dankie vir die ekstra moeite om die bakkie gereed te kry! Naboom Toyota - 014 743 0161

8 ure voor ons vertrek!

2009-05-07T23:20:00.000+02:00

Vanaand was 'n lekker-lag-aand.

Inge het aangekom, met 9 rolle toiletpapier en 24 botteltjies water. En 'n tas. Johannes en Liezel het al die pad van Pretoria gery om te kom groet. Wat 'n voorreg om vriende soos hulle te he (kappie). Hulle is nou, tien oor elf, terug Pretoria toe.

Rina Bondesio het ons magneetplakkers ontwerp. Rina, jy is skitterend. Dankie!

Ek moet nou gaan pak.

Tonight we had a good laugh.

Inge arrived, with 9 rolls of toilet paper and 24 bottles of water. And a suitcase. Johannes and Liezel came all the way fro Pretoria to say goodbye. They left now, ten minutes past eleven.

Rina, your magnetic stickers look great. Thank you!

I have to go and pack now.

Uit Kanada

2009-05-07T12:29:00.001+02:00

Hallo Lodie

Julle are bruis seker al van die adrenalien! Ek dink so baie aan julle, weet dat ek in die gees daar is. Geniet die local-etery, maar neem tog maar 'n blikkie kondensmelk ook saam en dink aan my as julle iewers daaraan teug. Miskien sal dit dan ook drie gate he. Ek hou julle blog met groot belangstelling dop, tien uit tien vir die motivering teen regstellende aksie. Sal laat die engelsman my help my die engels en dan skryf ek ook vir mnr Zuma.

Ek wens julle 'n reis toe, waarvan die paaie gelyk sal wees, vol van ondervinding en baie lag en vrolikheid. Geniet die voorreg wat julle beskore is. Ek glo en vertrou dat die Heer julle sal beskerm en vir julle 'n lig op die pad sal wees.

Geniet die samesyn met jou oudleerlinge.

Tsela Tshweu (Wit pad)

Groete

Estelle

Uit_Australië

2009-05-07T12:13:00.001+02:00

Hallo Lodie

Ek bid jou en jou groep 'n veilige reis toe en sien uit na berigte en fotos van die toer.

Groete

Annemarie van Zyl

Uit Nederland

2009-05-07T12:11:00.000+02:00

Hallo Lodie,

Ik en mijn vader willen jou een hele fijne reis toewenzen. Heel veel succes en veel veiligheid toe gewenst.

Wij hopen dat de reis goed gaat verlopen! En geniet er lekker van!!!

Groetjes

Peter en Tessa (en familie)

Puik! Hanlie Retief gesels met Christo Wiese

2009-04-26T13:28:00.000+02:00

Ek het vanoggend een van die wonderlikste onderhoude in 'n baie lang tyd gelees. Dit is deur Hanlie Retief met Christo Wiese gevoer.

Hier is die skakel na die onderhoud.

http://jv.news24.com/Rapport/Rubrieke/0,,752-801_2507061,00.html

Ek kan dink dat sy siening 'n paar mense kon irriteer het, want hy gaan teen die stroom ...

Interessante mense op my pad

2009-04-26T07:15:00.003+02:00

Een van die interessante mense wat al my pad gekruis het het, is Johan Bakkes.

Dit was ver terug in Januarie 1995. Ek was met tuisverlof uit Duitsland. Ek het die kans gebruik om 'n draai in Zimbabwe te gaan maak.

In Vic Falls, naby die Wimpy, het ek die figuur, wat my eerder aan 'n boemelaar laat dink het, ontmoet. Hy het 'n lang gewaad aangehad, arms vol koperbande, verweerde groot hoed, en dan 'n bos hare en baard wat lanklaas 'n kam gesien het.

Ons vriend Ferdie het my aan hom voorgestel. Die boemelaar cum reisiger cum uiversiteitsdosent cum rekenmeester cum skrywer in wording.

Nou, veertien later later, lyk hy nog steeds so. Hy het etlike boeke al die lig laat sien. Hy slaag daarin om mans aan die lees te kry. En nou onlangs by 'n onderhoud het 'n seun vir my 'n aanhaling uit een van Johan se boeke gegee hoekom hy, die jongman, Duitsland toe wil gaan.

"Ek reis nie om te sien nie maar om te beleef."

Verlede Dinsdagaand by 'n boekbekendstelling naby Stellenbosch het ons paaie weer gekruis. Hy is binnekort weer op pad met 'n groep vriende. Die keer Indië toe.

Ek sal in Soedan in die Nubiese woestyn een aand 'n beker rou Nylwater lig op hulle. Daar sal weer baie stories wees.

Achmat en Fowzia

2009-04-21T09:37:00.000+02:00

Tydens my kort stop in Kaapstad met die FSA onderhoude het Achmat en Fowzia kom kennis maak. Achmat beplan 'n motorfietstoer oor Afrika volgende jaar. Ek was jaloers, het gewens ek was in sy skoene!

Vandag 'n jaar terug

2009-04-19T16:19:00.001+02:00

Vandag 'n jaar terug was die bloedigwarme dag tot by Khartoem, Soedan. Ek het die foto laatmiddag op die kampeerterein geneem.

Foto's van Calvinia Hantamhuis en die Knersvlakte

2009-04-19T16:14:00.000+02:00

Die ontbyt by die Hantamhuis was na die vorige aand se rampspoedige aandete by Myl 240, uit die boonste rakke. Voor die groot bord kos het ek nog mieliepap gehad. Die swart voorwerpie op die bored is 'n skilpadjie (lewer in netvet).

Calvinia, die Hantamhuis

2009-04-19T09:27:00.000+02:00

As jy beplan om Calvinia te besoek en lekker verblyf en etes soek, kontak Alta Coetzee by 027 341 1606. Nee, ek het nie verniet daar gebly nie, ek skryf dit uit oortuiging.

Calvinia

2009-04-18T15:49:00.003+02:00

Die wye vlaktes noord van Calvinia met die Hantamberge.

Kamele pas in hierdie gebied.

Eiesoortige Afrikaans.

Waar anders betaal mens net R 12.00 vir 'n roosterkoek met konfyt, 'n skaaptjop en 'n stuk skaapwors? Ek wil die jaar die Vleisfees einde Augustus hier bywoon.

My "outydse" kamer.

Die goed uit ons kinderjare.

Ja.

Die grootste posbus op ons planeet, 6.17m hoog. Links is die opening waar mens briewe kan pos.

Op die poskantoor se muur is hierdie ploegtoneel uit die 19de eeu.

Onthou julle nog hierdie muurversierings?

Kenhardt

2009-04-17T20:53:00.005+02:00

Op my reis deur Suid-Afrika om al die FSA-aansoekers te sien, het ek laatmiddag op Kenhardt gestop. Ek was jare laas hier. Ek het baie dinge anders, beter, gesien as toe ek laas hier was.

In die Bike SA het ek van die hotel hier gelees. Eeton en Suzette Wickens is die eienaars en baie pro-bikers.

Ek kan enige een aanraai om hier te stop en oor te bly. Wat 'n heerlike aand het ek hier gehad! Ek hoop om in September terug te wees hier vir 'n aanbieding oor Naboom2Germany.

Eeton het verlede jaar net onder die 3 000 km op 'n 125cc bromponie gery om geld vir die plaaslike ouetehuis in te samel. Kyk op die foto na sy roete. Dit was 'n dapper poging!

Die kos was puik. Alle dames wat 'n goeie man soek, hier is baie jong boere in die distrik wat nog loslopend is. :-)

Bespreek vir jou 'n lekker naweek in die Kenhardt Hotel as jy wil wegbreek uit die stad. Die nommer is 054 651 0052.

Vrydag

2009-04-03T13:37:00.001+02:00

Hierdie Vrydag 'n jaar terug was dit my swaarste dag van die hele toer ...

This Friday a year ago was the hardest day of my whole tour ...

Een jaar terug ...

2009-04-02T14:26:00.001+02:00

Op hierdie Donderdag een jaar terug het ek vir oulaas Mount Kenya (foto) gesien en toe die 560km na die Ethiopiese grens aangepak. Dit was hard. Twee dae later was ek in Ethiopië.

Today a year ago I left Mt Kenya (photo) behind and started the hard section of 560km to the Ethiopian border. It was hard. Two days later I arrived at the border.

Vandag 'n jaar gelede ...

2009-04-01T16:15:00.001+02:00

Vandag loop die herinneringe ver paaie. 'n Jaar gelede het 'n taxi my omgery toe ek deur Nairobi op na Isiolo toe was. Daardie aand het ek met 'n baie seer rug 'n entjie noord van Isiolo gekampeer.

Today the memories of a year ago run wild. On this day a year ago I was knocked down by a taxi while I was leaving Nairobi on my way to Isiolo. That night I camped with an aching back just north of Isiolo.

Die roep van Afrika

2009-03-31T16:48:00.001+02:00

Goeie middag!

Oor bietjie meer as vyf weke is ons op pad in Afrika in. Gaan dit dié keer in 'n bakkie baie anders wees as verlede jaar toe ek alleen met die motorfiets gery het?

Ek sien uit 'n dak oor my kop. Ek sien uit daarna om nie te warm of te koud te kry nie. Ek sien uit daarna om, as ek baie moeg geskud is, net eenvoudig stil te hou en vier wiele onder my te hê wat my regop hou.

Of dit werklik lekkerder gaan wees? Dit sal ek einde Julie as ons in Egipte is, weet.

Einde van dié week kry ek die boekmanuskrip in sy finale uitleg. Na my laaste keer se lees gaan dit drukkers toe, wat nog 'n verdere ses weke gaan wees. Ek sien werklik daarna uit om dit te sien, die gevoel daarvan te kry.

Ek gaan tydens die rit Egipte toe wel op die dagboek skryf, maar min. Ek gaan julle net so 'n kort kykie in ons daaglikse afloop gee. Op Africa our Home se blog gaan ons oud-studente meer skryf of met hul foto's vertel. Die webbladadres is www.fsa-youthexchange.co.za/africaourhome.htm (.) Teken gerus op ons nuusbrief in, dis gratis en lekker en 'n kykie aan die binnekant.

Lekker aand!

In just over five weeks we are on the road into Africa. Will it be different from last year when I was on the KLR alone across Africa?

I look forward to having a roof over my head, to have moderate temperatures, not too warm or not too cold. I look forward to stopping when I am tired, having four wheels to keep me upright and support me.

Whether that will be more enjoyable? I will know after we got to Egypt during July.

End of this week I will get the book manuscript in its final form. I look forward to seeing the layout. After my final proofreading it will go to the printers, which will take another six weeks.

During this upcoming trip I am going to write on the diary, but not long reports. That you will find on the Africa our Home blog, which our ex-students will keep updated. The link is at www.fsa-youthexchange.co.za/africaourhome.htm (.) You can subscribe to the newsletter as well. It's free, you will enjoy it and will get some lekker gossip from inside the group. :-)

Enjoy your evening!

Die dagboek se nege lewens

2009-03-23T07:50:00.002+02:00

Ek het 'n maand terug die dagboek finaal toegemaak.

Sedertdien het ek 'n hele klompie e-posse gekry wat gevra het hoekom, waarom, en waarom nie verder gaan nie. Ek self het die dagboek gemis. So, vandag is die hergeboorte van die die dagboek. Ek gaan verder inskrywings doen, en ook tydens my opkomende Afrikatoer so nou dan 'n foto of 'n opmerking oplaai.

Geniet dit verder saam met my.

A month ago I closed the diary.

A number of people sent emails, asked why, and suggested that I should continue. I have to admit, I missed it myself. So, today is the rebirth of the Naboom2Germany diary. During my upcoming overland trip to Cairo I will upload a photograph or short report now and then.

Enjoy it!

A day of many surprises

2009-02-19T10:26:00.004+02:00

I had to apply for a new passport. In my present passport is a stamp of Israel. With that stamp I won't get a visa for Sudan again.

Middle January I visited the offices of Home Affairs in Pretoria. The line of people standing there was long. A lady told me she was standing there already for three hours and wasn't close to the front.

I called Amanda in our office and she told me I could apply in Naboomspruit as well. I was dumb-strucked as I had driven from Naboom to Pretoria to apply for the new passport.

I drove back to Naboom, where I went to the local Home Affairs office, quite sceptical. There Lebo, the lady on the photograph, helped me immediately. There wasn't a line of people, only me.

This morning Mrs Lebo Mashuke called me. She arranged that someone would pick up my passport and bring it to the office in Naboom. I went there just now. My new passport was ready!

Lebo, thank you so much!! If Home Affairs only had more people like you working for them!

Why is this day even more special?

I received the manuscript of my book back from proofreading. This weekend I will go through it again. I still enjoy reading it.

This morning I received an email from a teacher in the USA, an expat. She wrote:

Ek het na jou naboom2germany website toe gegaan, download jou dagboek en sit en lees dit (al 324 blaaie) …. My skoolkinders wil net weet waaroor ek lag/huil/oe-aa/ens., en op die ou end kos dit my jou engelse vertalings print vir hulle! Een van my dogters het sommer gou n file aanmekaar geslaan en nou le jou wedervaringe hier in n Virginia “country school”. Die seuns vrek oor jou motorfiets en die meisies natuurlik meer oor die ervaringe. En ek is sprakeloos !!!! EN jaloers, vreeslik jaloers, oorlat ek SO graag nog n trans-Afrika wou gedoen het. Wie weet, eendag nog miskien.

Liza, thank you so much for the email. Regards to all your pupils!

And then, the last piece of news I want to share with you. On Friday 8 May I am off again, again across Africa, this time not with my KLR but with my Toyota. It is an FSA project called Africa our Home. Have a look at www.fsa-youthexchange.co.za/africaourhome.htm

Mooi loop!

Ons laaste kyk by Gaza

2009-02-17T15:58:00.002+02:00

Two days after this video her home town was hit by a rocket.

Tas varkboerdery 'n mens aan?

2009-02-15T13:54:00.001+02:00

Ek het 'n plaasboervirend hier naby Naboomspruit. Hy het oulike kinders en 'n KLR. Gehad. Dis nou die KLR.

Gister het hy die KLR vir 'n Triumph scrambler ingeruil. Dis 'n splinternuwe fiets.

Ek kan met eerlikheid skryf dis die lelikste maar lelikste fiets wat ek nog ooit gesien het. Hy is weer totaal begeesterd deur die fiets.

Kan dit die varke wees?

By die Russiese grens

2009-02-13T15:00:00.003+02:00

Verlede jaar in Letland by die Russiese grens het ek dié gesinnetjie ontmoet. Hulle het kruideniersware by 'n trokwinkel gekoop. Daarna is hul al drie op die klein fietsie huis toe.

Last year in Latvia close to the Russian border I met this family, who came for shopping at a mobile truck shop. After the shopping they left on the small bike. All three fitted onto the one bike.

Negevwoestyn, Israel

2009-02-12T17:15:00.000+02:00

Kliek op die foto om 'n groter beeld te kry.

My KLR

2009-02-11T22:23:00.002+02:00

You might be wondering why the postings of the last few weeks were posted on my motorcycle blog.

Often your journey is pre-destined. Quite often your final destination is not the destination that you had planned while at home.

That happened to me.

I was supposed to travel through Libya and Tunesia.

My Libyan guide disappeared. I had to turn east and travel through Israel.

There my ties with that wonderful and sad country were forged. With one foot on the one side, the other foot on the "other" side.

That was the reason for my return now.

I experienced so much hatred on both sides of the fence. And the poor, moderate people in the middle are crunched.

And the biggest losers are the children, on both sides of the fence.

I look forward to many more long trips with my KLR. There is still so much to discover.

To the children of Israel / Palestina who have died

2009-02-11T22:10:00.004+02:00

Flowers from Hell

Run, my child, run,

before the battle of two brothers

change you into a heavenly messenger,

sowing flowers over our green fields,

that your feet never will touch again.

Your sin was to be born in a promised land,

torn and divided by hate,

ripped open to the heart,

where blood tainted

your past and future.

Your future was to be,

Your past was you,

you played like yesterday,

like an angel sowing love,

when he decided

it was time

to strike from heaven

with his rockets from hell.

Like fields of flower

clouds of red and yellow and white

drifted lazily over our green fields

to cover the scars

of a town, a region, a country,

terrorized, destroyed,

and to cover your broken body,

my child, born in hate and misery,

my child, robbed from your most valued,

your childhood.

Sderot, weer

2009-02-01T20:19:00.002+02:00

Hier is 'n aanhaling uit die Jerusalem Post van so pas / A quote from the Jerusalem Post from a few minutes ago:

"Two soldiers and a civilian were lightly wounded by shrapnel on Sunday evening when four mortar shells fired from the Gaza Strip landed in the Sha'ar Hanegev region of the western Negev. In addition, at least one Kassam rocket landed near Sderot an hour later.

The latest ceasefire violations were one of many for the day. Earlier, IDF soldiers patrolling the Gaza border near the Kissufim crossing came under fire, and before that four Kassams and a number of mortar shells were fired at the South from the Strip."

Sderot

2009-02-01T19:01:00.006+02:00

In en op Sderot het tot en met die wapenstilstand van 20 Januarie duisende vuurpyle oor die laaste jare geval. Ons is Woensdag weg uit die dorp. Donderdag het weer 'n vuurpyl buite die dorp geval. Vrydag was ons terug in die dorp. Baie winkels was toe. Die parkeerterrein was byna leeg. Vandag was dieselfde parkeerterrein weer vol motors. Die vlak van trauma onder die dorpbewoners is hoog. Op die agtergrond is een van die baie bomskuilings.

Sderot suffered under thousands of rockets the last few years. Since the cease fire on 20 January the situation improved. We left Sderot on Wednesday. Thursday a next rocket fell just outside the town. On our return on Friday many shops were closed. The parking area was empty. Today, Sunday, everything was back to normal. The level of post traumatic stress under the the people living there is high. In the background is one of many shelters against the rockets.

2009-02-01T19:01:00.002+02:00

Die dokument is byna 5 mb groot. Die Sondagmiddag rustigheid is bedrieglik. Vandag is weer twee vuurpyle van Gaza afgevuur.

The file is nearly 5 mb. The tranquility of this Sunday afternoon is only on the surface. Two rockets were fired from Gaza this morning.

Sondagmiddag

2009-02-01T14:24:00.002+02:00

Sondagmiddag: Met die hulp van 'n Israeliese meisie kom ons tot naby verwoeste huise wat in Gaza is. Toe sy dit klaar vir ons gewys het, se (kappie) sy op video ons moet padgee want dit is gevaarlik. Ons ry netnou lughawe toe, doen nog laaste oplaai'e. Kiek op die foto's.

With the help of a Jewish girl we got close to destroyed houses in Gaza. Then, on video, she told us to leave because it was dangerous. We are leaving for the airport soon, doing last updates. Click on the photographs.

My Naboom2Germany plakker!

2009-01-30T21:25:00.001+02:00

Ek het vandag een van my Naboom2Germany plakkers gekry, wat ek 8
maande gelede in die Negevwoestyn by 'n vulstasie geplak het!! My hart
het sommer teruggetrek na daardie tyd toe!

Today I found one of the Naboom2Germany stickers that I sticked at a
fridge in the Negev desert more than 8 months ago!! My goodness, how
much do I miss those times!

Die Dooie See

2009-01-30T21:22:00.000+02:00

Die foto's is van Berg Sodom, daardie sondige stad volgens die Bybel,
en die pragtige, mooie Dooie See.

There two photographs are from Mount Sodom, according to the Bible the
sinful city, which was destroyed by God, and then the beautiful blue
Dead Sea.

Israel

2009-01-29T18:15:00.002+02:00

Ek het vandag weer eens besef hoe die KLR en Naboom2Germany verlede jaar my lewe verander het. My terugkeer na Eilat het baie herinnerings losgemaak.

Today I realised again how much the KLR and Naboom2Germany changed my life last year. My return to Eilat was with mixed feelings.

In die berge bo Eilat. In the mountains above Eilat.

Vandag het ek die KLR werklik gemis, en baie van die mense wat ek gedurende Naboom2Germany ontmoet het. Baie van hulle is so naby en tog ook so ver. Ek het vanmiddag laat op 'n rots langs die pad gesit en soos 'n brandsiek hond in die verte gestaar, na die berge in Egipte. Dit was 'n Saterdag toe ek by daardie berge aangekom het nadat ek deur die Sinai gery het. Die pad het deur die berge afgekronkel en voor my was die Rooi See. Die ligte op die donker hang is die Israeliese grenspos. Daar het ek 8 maande gelede Israel binnegekom.

Today I missed the KLR, and the people I've met during Naboom2Germany. I am so close to many of them and still so far. Late afternoon I sat on a rock and looked at the mountains in Egypt in the distance. After crossing the Sinai desert I reached those mountains before seeing the Red Sea for the first time. The lights in the foreground are at the Israeli border post. There I entered Israel 8 months ago.

Kliek op die foto en kyk dan na die berghang. Daar kan mens die grens tussen Israel en Egipte sien.

Click on the photograph and have a close look at the ridge. There one can see the border fence between Egypt and Israel.

Zin Valley, Negev Desert

2009-01-28T18:42:00.000+02:00

One of the rockets of January 10, 2009

2009-01-27T20:27:00.004+02:00

Sederot, Israel

2009-01-27T18:37:00.018+02:00

To the left is Gaza. The white wall is the border.

Gaza

Gaza City, and the border in front.

Another view of Gaza.

Seredot, in white and blue, is a beacon of Israeli patriotism. The thousands of rockets falling on the town rather strengthen the will to survive.

Mr Rosenfeld, Chief Inspector, telling us about the wave of rockets that fell from heaven like flowers from hell.

Shelves full of rockets at the local police station. They fell on Sederot and the surrounding Kibbutz.

Home-made efficiency cum brutality.

The saddest part: The bomb shelters all over the town. Children play with shelters a few meters away. This shelter stands in a playing ground.

Click on the photograph and read the message. It struck me in the heart.

The message inside. Children should feel secure. In Israel as well as Gaza as well as the West Bank.

The shelter next to the playing ground.

The losers in any armed conflict, as usual.

The last two days were mentally hard. We spent the days in Sederot, the most terrorized town in Israel. Thousands of rockets from Gaza landed in the town, killing thirteen residents and causing up to a quarter of the population to flee the city. Post-traumatic stress, especially among the children, is reported among many of Sederot's residents.

You can read more about Sederot at http://en.wikipedia.org/wiki/Sderot

We had a series of very interesting interviews with many role players in the city. We want to thank the Media Center of Sederot (http://www.sderotmedia.com/), the information officer at the Sderot Municipality (http://www.e-sderot.org.il/) and the Chief Inspector (Foreign Press Spokesperson) Micky Rosenfeld for all their help and assistance.

I could not help thinking of another lost generation of young children that don't have the luxury of a normal childhood. That applies to both the Jewish and Palestinian children.

Who will stop to smell the roses if nobody has planted roses?

Nasaret

2009-01-24T20:09:00.002+02:00

Hopenlik sal eendag een tema deeglik van alle kante bekyk en bespreek word: Die rol van die Kerk in 'n konflikland.

Moes die Kerk sterk standpunt ingeneem het?
Moes die Kerk gepaai en pamper het?
Moes die Kerk eerder net Bybelstudie in plaas van rigting aangebied het.

En hoe gemaak as die Kerk die staat se (soms mensveragtende) standpunt ondersteun het?

En wat gemaak as daar meer as een waarheid sou wees?

Vir my is Suid-Afrika al hoe meer 'n wonderwerkland.

Annami skryf

2009-01-24T06:44:00.002+02:00

The show must go on
- Queen

Gisteraand het my batterye my finaal in die steek gelaat. Die kassiere by die supermarkie het my heel vriendelik uitgehelp. My aksent (en my totale onvermoë om Hebreeus te praat of te verstaan) het my vreemdelingskap verklap.

"Are you from London," het sy nuuskierig in haar spoegengels gevra. Haar gesig het eintlik verhelder soos wat ek aan haar verduidelik dat ek eintlik van Suid-Afrika af kom.

"Durban. Do you know Durban?"
"Well, I have been there quite a few times before," het ek uit die veld geslaan gesê.
"Is it really as dangerous as they tell me? Do people really walk with guns (sic) on the street? Do they point it at you and say: 'Hundred dollars, now!'?"

Al hierdie vrae het oor haar lippe geborrel. Ek kon my ore nie glo nie. Hier in die vreemde, nie eers 'n blok en 'n half van ons gastehuis af nie,is daar 'n vrou wat wil weet wat in my land aangaan. Haar opgewondenheid was aansteeklik. Haar vriend werk blykbaar vir 'n skeepsmaatskappy en sy gaan haar bes moontlik saam met hom in Durban gaan vestig.

Wat my egter verbaas het, is die blote feit dat sy bekommerd was oor haar veiligheid. In Suid-Afrika het die min wat van my trippie na hierdie (op die oog af kalm) land gewaarsku. Mense het my verseker van hulle definitiewe min slaap wat my besoek na dié land gaan uitlok. Hoe hulle eenvoudig nie kan glo dat ek na so 'n geteisterde land sou wou kom nie. Die feit dat die land se onlangse geskiedenis en hulle huidige politieke omgewing my belangstelling prikkel was vir die meeste mense vreemd en eintlik onverantwoordelik.

Haar vrees vir my eie land (My land van riwwe goud en rugby…) het my uit die veld geslaan. Hier is sy, in 'n stad waarop daar redelik onlangs vuurpyle gevuur is. Sy werk by die kassier van 'n alledaagse supermark. Mense koop nog melk en brood. As die batterye groet , is daar nuwes. Elke dag praat mense nog oor dit en dat.

Die vreemde hou nog gevaar in.

Do you get the tunnel feeling?

2009-01-23T18:58:00.003+02:00

The file size is about 4 mb.

How are we going to plant roses?

2009-01-23T17:59:00.001+02:00

Today was a cold and windy day.

With Achmed we did a wide tour up to the border of Lebanon.

We visited the sites of the Iqrit and Bar'Am villages. The sites, not the
villages. The reason? They do not exist anymore. They were destroyed.

Actually it was a depressing day. Not because of what we have seen but
because the lessons learnt from such experiences. I am not going to bore
you with those lessons.

I am going to share one photograph with you. It is actually a bad
photograph. The legs of the boys are cut off on the photograph.

The three boys were playing. Look at the boy on the left. His face was
covered. He saw me and came towards me, holding his hands and arms as if
he were holding a machine gun. He then lifted his arms, the gun, and
started shooting.

It was only a game, like we played cowboys and crooks when we were young.
To him it was reality.

It is again a lost generation of youths, Palestinians and Jews.

How can we expect of them to plant roses if their reality is violence?
Rockets. Hatred. Distrust. Sealed-off borders.

Both sides are victims. Both sides are perpetrators.

I experienced so many parallels with our past in South Africa. However,
there is one big difference. We made the choice for peace and not for
rockets. We overcame the distrust.

The longest-lasting impression of today will, again, be the hospitality
shown towards us. Strangers gave us to eat and drink more than we could
ever dare to drink or eat.

"Peace is not something you wish for; It's something you make, Something
you do, Something you are, And something you give away." Robert Fulghum

Regards from the sad and exciting country.

Lodie

Israel

2009-01-22T22:23:00.001+02:00

Naand!

Vandag was 'n baie interessante dag met baie interessante gesprekke.
More gaan ons met een van die plaaslike mense 'n paar wye draaie ry en
na 'n paar dorpies kyk wat nie meer is nie.

Ek het vandag 'n sleutelhouer persent gekry. Op die een kant is die
volgende gebed.

Travelers Prayer

O Lord may your love protect me on my journey and guard me from perils
on the way. May I reach my destination in peace and fulfill my
mission. May I return to my home with joy and in peace.

Amen.

Dit is 'n vreemde gevoel om nou paaie te ry wat ek verlede jaar met
die KLR gery het. Ek mis my fiets.

Verligting

2009-01-22T09:09:00.001+02:00

Verligting…
- Voet op grond, hotel bereik en die saligheid van 'n bier

Ek het vandoggend opgestaan en ek moes voel-voel na 'n lig soek om my omgewing te bepaal. Gister kon net sowel 'n droom gewees het. Grepe van streng gesigte en ondersoekende hande is maar net van die beelde wat my saam met die lig getref het.

Die dag het afgeskop waar my vaderlief en kleinsus kwart voor ses in by O.R Tambo Internasionaal afgelaai het. Kyk, die feit dat ek vieruur die oggend reeds op die snelweg moes wees, het my reeds kriewelrig gehad. As dit nie vir die vroegoggend Johannesburgse (meer spesifiek die verdagte R21) moontlike verkeer was nie het ek in beslis protes aangeteken. Dit was egter net genade dat ons die aanslag van sekuriteit betyds aangepak het.

Ek het altyd gespot sekuriteit my sak altyd kies om te verwoes. Hoogs waarskynlik omdat ek 'n gepakkery nie kan verdra nie. Maar net 'n melodramatiese spioenasierolprent kon my soort-van voorbery op dit wat sou volg. My pa het nog gedink hy doen my 'n guns om my te laat Glad Wrap. Geld in die water. Soos wat ek en my mede-reisiger op die die toonbank afgesuiker het, het niks ander as hulle gratis toedraaidienste ons verwelkom nie.

Ons is gegroet en die dinge het begin. Die heel eerste ding op die agenda was allerlei vrae - wat ek van 'n oorlogsland verwag het. Die roetine van honde en plofstofaanduiders het alles sin gemaak. Al wat ek kon doen was om maar te hoop my koekie seep het nie in 'n chemiese omwenteling ondergaan nie.

Ek is bitter geimponeer deur die doeltreffende sekuriteitstelsel. Die feit dat elke passasier aan boord deur so 'n mate van ondersoek onderworpe is, is seker 'n goeie teken. As hulle soveel moeite doen om elke apparaat vir jou uitmekaar te haal en te herverpak. Om elke kreukel in jou tas (en jou lyf) te herrangskik (ek het tot my spyt agtergekom dat die kranige sekuriteitsbeamptes nie te graag terugpak nie) verg darem besonder baie moeite. Met soveel voorafbeiding behoort hulle te sorg dat diegene wat die vlug uiteindelik haal nie na benede tuimel as jy eers bo is nie.

Die vae vermoede dat daar letterlik net drie van ons aan die voorkeurbehandeling is bevestig toe ons uiteindelik die aanloop vliegtuig toe neem. Sonder selfs ons handbagasie. Paspoort, beursie en storieboek (wat op aanvraag eers deeglik ondersoek moes word) in die hand, het ek eindelik die vliegtuig bestyg.

My vermoedens was reg. Die vlieënier het koers gehou. Gisteraand, net duskant elf, het ek en Lodie verdwaal tot by ons hotel. In 'n systraatjie het ons die dag, met 'n halwe liter bier elk, nabetrag.

Another day, more excitement

2009-01-22T01:12:00.000+02:00

I am on the road again, unfortunately not with the KLR.

We, an ex-FSA student and I, checked in this morning before 8.

I had to go to a lady on the left. She checked the passenger list, saw my name, and hesitated.

She walked to a gent standing in the background. There they had quite a long discussion. Annamie was on the opposite side at another lady.

My lady came back and fired questions at me. All the why's and why not's, as usual. It went on for quite a time.

She left again, spoke to the gent in the background. Also Annemi had to answer quite a lot of questions. Her lady left her standing there and went to the same gent.

For at least five minutes the three stood there, whispering. We couldn't hear anything.

In the mean time all the other passengers went through and completed their checking-in.

Our ladies came back. We had to follow them.

In a backroom we had to unpack everything. They took nearly an hour going through all our luggages. They took everything, even our cell phones. I could hear mine ringing, but wasn't allowed to answer.

They then did a body search on both of us. Even under the clothes ...

Nearly two hours later they told us that we were not allowed to take anything with on board. Nothing. Not even our cell phones. I wasn't allowed to buy anything in the duty free shops. I did go and buy something. The hell was loose in a very diplomatic way. I was treated like a naughty little boy. I even had to show her the receipt of my purchase. .

They fetched us two and another guy, took us to the aircraft and did another body search, again under the clothes. In the mean time the rest of the passengers arrtived and walked past us with their hand luggage and duty free bags. We three were not allowed to board with anything else except our passports.

Annemi and myself only could smile.

Why all the fuss about us two?

We don't know. We are prepared for further surprises.

Annemi is going to write in Afrikaans on our first day. Two perspectives. I look forward to reading her posting.

Regards to all of you!

My boek

2009-01-16T13:26:00.003+02:00

Die nuwe jaar is al 16 dae oud.

My boek het 'n naam. Ek het nie die naam uitgedink nie maar het dit by een van die baie puik mense gekry wat my reis oor Afrika op die internet gevolg het. Emil, jou voorstel was puik. Baie dankie!

Die boek se titel gaan wees

Noord van Naboom

Dis nog 'n lang en ver pad tot daar einde Junie wanneer dit moontlik klaar gaan wees. Dit gaan so ongeveer 329 bladsy wees, afhangende hoeveel ek moet regskryf en weggooi.

Die uitgewer gaan oor so 'n paar weke die voor- en agterblad klaar he (kappie). Dan kan die bestellings by die uitgewer (per internet) begin.

Ek hoop julle koop die boek!

Dan, ek werk mos met uitruilleerlinge. Baie van hulle is nou al klaar studeer. Dis 'n voorreg om ook nog in hierdie fase van hulle lewens betrokke te kan wees.

Volgende week begin so 'n projek waar een haar CV gaan vergroot as sy na honneurs as joernalis wil begin werk. Wat gaan ons doen? Waar gaan ons dit doen?

Hou die dagboek vir 'n foto of twee dop.

Groete!

The last day of 2008

2008-12-31T09:45:00.003+02:00

I cannot imagine that today is the last time that I can tell myself that I've travelled across Africa this year. From tomorrow it will be last year.

Yesterday I received an email from a German journalist, Bettina Grachtrup. She wrote that 13 years ago I told her I would love to do three things: 1) To travel across Africa; 2) To write a book; 3) The third thing she had forgotten.

I wonder what was the third thing ....

It is time to end off my last posting of the year 2008.

Thank you to all my friends and relatives for a wonderful year!

Thank you to all those wonderful people all over the world who followed my trip on the internet.

Thank you to all the people who, without knowing me, sent me the most wonderful emails!

And lastly, "shukran" to all those wonderful people along my route who will never read this posting. You were wonderful. You made my trip.

Barak allah fekom! بارك الله بكم

Lodie

PS What is happening next year (2009) early May? I am off into the (un)known again! Watch this space.

Boektitel

2008-12-29T11:57:00.001+02:00

Nee, Naboom2Germany is nie 'n goeie idee nie, ek soek verder.

Waterberg

2008-12-26T13:59:00.000+02:00

Mooi mooier Waterberg.

Ek het vandag dié grondpad die eerste keer sedert my toer gery. Ek was baie vinniger op die slegte pad as die vorige kere. Dit lyk dus of ek darem iets op Naboom2Germany geleer het.

Ek mis die Afrikapaaie. Vandag se pad was baie soos die pad tussen Gonder en die Soedanese grens.

Ek is bly ek het nie 'n boere moer woer. Weet julle wat dit is?

Groete!

Boektitel

2008-12-25T20:32:00.001+02:00

Goeie naand!

My boek oor my toer is byna klaar. Wat dink julle van so 'n titel?

I have nearly finished writing my book. What do you think of a title like above?

24 Desember 2008

2008-12-24T11:04:00.001+02:00

To all the wonderful people in my life, my friends, my relatives, to those stunning people I've met during the course of Naboom2Germany, in your language:

Gesëende Kersfees

Rehus-Beal-Ledeats

Idah Saidan Wa Sanah Jadidah

Vrolijk Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar!

Merry Christmas

Fröhliche Weihnachten

Mo'adim Lesimkha. Chena tova

Buone Feste Natalizie

Prieci'gus Ziemsve'tkus un Laimi'gu Jauno Gadu!

Priecigus Ziemassvetkus

Linksmu Kaledu

Wesolych Swiat Bozego Narodzenia

Noeliniz Ve Yeni Yiliniz Kutlu Olsun

Lodie de Jager

Kuiermense van ver

2008-12-22T15:51:00.000+02:00

Ek het vandag twee baie welkome besoekers gehad. Martin van Jaarsveld (links) is uit die Kaap en kuier tans by Hennie Kruger (regs) in Pretoria. Beide is KLR-ryers. Hulle het Naboom2Germany op die internet gevolg en het vandag kom dagsê. Martin en Hennie, dit was 'n voorreg om julle te kon ontmoet!

Today I was privileged to meet Martin van Jaarsveld from Cape Town (left) and Hennie Kruger from Pretoria (right) . Boh are KLR riders and followed Naboom2Germany on the internet. They visited Naboom today and we had a lovely capucinno at Spif. Thanks for the visit!

Bosveld en bande

2008-12-17T19:45:00.002+02:00

So lyk die KLR se agterband na 23 000 km.

Wat is die geheim?

Moenie deur die ratte jaag nie! Versnel egalig, rem egalig.

Die band is 'n Michelin Anakee.

Ek was vandag in Johannesburg. Ek is laatmiddag weg uit Pretoria terug Naboomspruit toe. Die bosveld was in die sagte laatmiddaglig mooi. Ek het gewens ek kon net aanhou ry en ry.

Afrika roep!

Ek wonder of ons altyd besef hoe bevoorreg ons is. Ten spyte van baie dinge.

Het jy al geregistreer om volgende jaar te gaan stem?

Waterberg

2008-12-14T17:44:00.000+02:00

Hierdie Sondag was weer een van daardie mooi Waterbergdae. Ek en swaer Fanie het 291 km deur die mooi groen Waterberg gery. Die reën het ons langs die pad gevang, maar wie kla ooit oor reën in die bosveld?

Ek sit nou en doen voorraadopname van wat ek die laaste twee weke ervaar het: Ons eiesoortige Karoo, ons mooi kuslyn daar verby Gordonsbaai, die paradysgroen van die Oos-Kaap, en vandag ons pragtige bosveld.

Vanaand skink ek my koffiebeker vol koffie op dié stuk aarde wat ons "ons" land noem!

Allan and the beautiful Eastern Cape

2008-12-14T17:16:00.000+02:00

Allan Booth and his wonderful family hosted me in East London on Friday night.

On Saturday Allan put me on his 2008 KLR and off we went, our pace much faster to what I got accustomed to across Africa..

Allan with his insider knowledge took me on beautiful tracks down to the Kei Rver.

The Eastern Cape is a paradise.

Allan, thanks for the use of your KLR, buddy. Next time I will show you around in the Waterberg.

Buffalo Motorcycles, East London

2008-12-14T16:58:00.000+02:00

Allan Booth from East London was the initiator of the wonderful evening at Buffalo Motorcycles in East London, and Pierre le Roux, owner of Buffalo Motorcycles, sponsored my flight ticket down to East London.

Again I was struck by the interest of so many people in overland travelling. Africa not only touched my heart and soul this year, Africa also brought me into contact with so many wonderful, interested South Africans that believe in South Africa and are motivated to make a meaningful contribution to this our wonderful country.

Allan, Pierre, thank you so much!

Evening in East London

2008-12-10T16:19:00.001+02:00

This Friday I will be in East London. The good people of Buffalo Motocycles (http://www.buffalomotorcycles.co.za/motorcycle-news.htm) invited me to meet some motorcyclists of the Eastern Cape and share my experiences of Naboom2Germany with them.

Ek sal nou my Engels moet begin oefen!

Will share with you some photographs next week.

Adieu!

2008-12-04T17:40:00.001+02:00

I met Nicole and Uwe Filipi the first time in Bahir Dar, Ethiopia. They were on their way south, and I on my way north.

During October they came to visit me in Naboomspruit.

Today we met for the last time in Hout Bay. Their year long journey is nearly over. Soon they will leave for Germany.

This is (wonderful) South Africa

2008-12-01T10:33:00.000+02:00

This is Africa.

Lesson 1: Yes, you can take a taxi from O R Tambo to the station in Johannesburg. (Günther and Rosi with the driver in downtown Johannesburg)

Lesson 2: Trains in South Africa can be on time. (Photographs 2 and 3)

Lesson 3: You can travel by train in South Africa (and this is not the Blue Train or Rovos Rail, it is a Spoornet train!!)

Lesson 4: Yes, we have flowers on our Spoornet trains! (Photo 5)

Enjoy our glorious summer in South Africa!

The Naboom2Germany t-shirts in Ghana!

2008-11-24T08:34:00.000+02:00

Good morning!

I received a few photographs from German friends, Dieter and Dorothée, Rudi and Lisa, who are touring in Ghana. They are proudly wearing the Naboom2Germany t-shirts.

And now those shirts are going to stay behind in Ghana ...

Sepia mood

2008-11-19T14:41:00.002+02:00

Good day!

The photographs are all sepia today.

Sib, the giant on his Vespa, visited me last weekend. The previous time he came to visit with his friend Phyllis. She suddenly passed away a few weeks ago. Her death is, in many ways, a pointer for all of us. Now is the time to do what you have to do. Not tomorrow.

Rosi and Günther from Langenselbold, Germany, are visiting at the moment. Their home was my final destination in Europe before I flew back to South Africa. They will be in Naboomspruit until the end of the year.

The last two weeks were difficult. If one believes in certain principles you have to stand up for those principles if they are threatened. Easier said than done.

I had a battle with the embassy of a major European country. >>>>>

Die res van my posting het ek uitgevee 'n paar uur nadat ek dit geplaas het. Die reaksie wat ek verwag het, het toe gekom.

Nog 'n punt bewys.

I am an African.

Naboom2Germany in Welkom

2008-10-31T16:46:00.000+02:00

The Naboom2Germany presentation in Welkom, Free State, was a huge success. Thanks to the organization skills of Jacques and Estelle Roos and with the help of the wine and snacks we all a great evening.

See you again in Welkom next year!

Welkom, Vrystaat

2008-10-29T12:06:00.000+02:00

Ek is bevoorreg. Donderdagaand is ek in Welkom by Jacques en Estelle Roos se funksie wat hulle gereël het. Dit gaan lekker wees om die foto's en ervaringe van Naboom2Germany met die mense daar te deel.

Baie dankie vir die goeie reëlings Jacques en Estelle!

Radio Laeveld

2008-10-21T14:08:00.000+02:00

Internet Radio by http://www.radiolaeveld.co.za/

22 Oktober, 29 Oktober, 5 November, 12 November om 15:20

Kort geselsprogram oor Naboom2Germany.

Interessante gedagte van Nicole en Uwe

2008-10-13T07:39:00.000+02:00

Goeie more!

Die kuier van Uwe en Nicole is verby en ek het gisteraand lekker oor ons naweek se gesels kon slaap.

Nicole het gisteroggend iets gesê wat my bygebly het.

Van hul vertrek uit Duitsland op 6 Januarie 2008 het sy die hele tyd negatief oor mense gedink. Sy het die hele tyd verwag iemand sou hulle skade aandoen. Sy het daarop gewag. En gewag. En gewag.

Toe kom hulle in Egipte aan. Sommer die eerste dag al het hulle behoorlik vasgesit en kon hul die trok nie uitkry nie. Hulle moes toe die nag gestrand daar oorbly.

Die nag word hulle toe deur twee gewapende mans aangeval. Hulle het die hele tyd op Nicole en Uwe geskreeu om die deur van die trok oop te maak, anders sou hulle skiet. Uwe het die deur van binne met hul brandblusser blokkeer.

Hulle het daarin geslaag om die twee mans uit die slaapgedeelte van hul trok te hou maar voor in die stuurkajuit het die mans geplunder, o.a. ook hul GPS.

Vandag beskou Nicole die aanval op hulle as die gevolg van haar negatiewe instelling wat sy oor die mense gehad het. Na 'n sielegewroeg het sy haar instelling verander, en vanaf toe tot nou het hulle net die wonderlikste ervarings met mense gemaak.

Haar slotwoorde was: Jou woorde en gedagtes vorm jou toekoms.

Hul webblad in Duits is by www.karifa.de

From Bahir Dar to Naboomspruit

2008-10-12T17:14:00.000+02:00

I had one of the most pleasant weekends since my return. Nicole and Uwe, hamba kahle! Have a safe trip down to Cape Town and get home safely! We will meet again one day!

Besoek uit Duitsland

2008-10-11T23:52:00.001+02:00

Ek het Uwe en Nicole ses maande gelede in Bahir Dar, Ethiopie, ontmoet. Vandag het hulle met hul groot trok by my gestop. Hulle is nou op hul laaste skof Kaapstad toe.

Spoegkobra

2008-10-07T17:50:00.001+02:00

Toe ek vanmiddag terug was uit Mpumalanga het ek gou by André Joubert vir koffie gestop. Onthou julle dié naam? André was die 20 000ste besoeker op die webblad.

Die foto's vertel die storie van die slangdrama in André se werkswinkel.

Het so 'n slang al ooit in 'n motorfiets skuiling gesoek?

Die KLR het ook op Pelgrimsrus gaan kuier

2008-10-07T15:19:00.000+02:00

Op pad

2008-10-07T08:40:00.001+02:00

Radio interview in Nelspruit

2008-10-07T06:29:00.000+02:00

Good morning!

My ride on the KLR to Nelspruit was cold and wet. The weather surprised us all. A sudden influx of cold and wet weather dropped temperatures of high in the thrirties to around ten.

I enjoyed the four interviews with Andre du Plessis and Leon Nel so much! The time went past too quickly. The first interview will be aired later October on their Wednesday show. As soon as I know when I will let you know. The radio station can be heard on the internet as well.

Both Andre and Leon are KLR riders.

After the interviews we left for Graskop to the Summit Lodge. On the way up into the mountains, while the fog was rolling in and covering the forests with a thick white blanket, Andre suddenly turned of onto a dirt track. Dirt wasn't the right description. It was muddy and slippery and not that easy to ride. Halfway into it a truck with logs on the back was standing on the right of the track. It slipped off the track and was bogged down in the mud. No chance of getting it out in the failing light.

Now and then Andre disappeared in the thick fog in front of me. He was moving fast on his KLR. I was still in my touring mode of nursing my bike over and through difficult sections.

Too soon the muddy ride was over and were we back on the tarmac again. We continued on to Sabie and then to Graskop. I had an easier ride than Andre as I could only follow his red taillight through the thick fog around the many bends.

The Summit Lodge was a warm and dry haven after the wet ride up to Grasbok. Even better was the fact that it is a biker-friendly lodge. It had two log fires burning to warm up cold and wet biker bodies. Have a look at the lodge at www.summitlodge.co.za

Today it is back to Naboom.

Have a great day!

Vyf Boog Brug

2008-10-06T11:38:00.000+02:00

Dié ou brug is oor die Elandsrivier tussen Waterval-Boven en Waterval-Onder.

Watervalboven tonnel

2008-10-06T09:40:00.001+02:00

Mis en sterk wind

2008-10-06T08:52:00.001+02:00

Ek is nou op pad Nelspruit toe vir die opnames. Die weer is totaal sleg. Sterk wind het die trok omgegooi. Sigbaarheid hier op Belfast is net n paar meter.

Ek rol in die vrede.

2008-09-30T09:39:00.000+02:00

Goeie more!

Maandag ry ek weer langpad met die KLR. Ek gaan Nelspruit toe. Die radiostasie daar gaan die middag 'n paar "talk shows" oor Naboom2Germany opneem. Dit gaan blykbaar vir 'n paar Woensdae uitgesaai word. Wat 'n wonderlike kans om die lekkerte van so 'n toer met 100 000 mense te deel! Baie dankie aan André du Plessis wat dit georganiseer het!

Ek het begin skryf aan Naboom2Germany. Dis lekker. Maar dit gaan stadig ... Dit gaan maande vat om eers alles in rof klaar te hê. Dan eers begin die verfyning, verbetering. Maar intussen herleef ek alles weer van voor af, die lekkerte en ook die benoudheid.

Na dit wat ek begin September oor positiwiteit geskryf het, het ek interessante reaksies gekry. Ek het nou 'n maand dinktyd gehad. My alleenwees ervarings van my motorfietstoer help my om nog een gedagte oor positiwiteit te formuleer.

As dit reën en jy stap in die donderstorm in, gaan jou positiewe gedagtes nie keer dat jy nie sopnat gaan reën nie. Dis nie vir my positiwiteit nie. Dis sommer stupid wees. Positiwiteit is vir my wanneer jy 'n probleem voor jou sien en jy moet 'n keuse maak: Gaan ek probeer om die beter van 'n slegter situasie maak, of gaan ek in my hoekie sit en kerm oor die probleem?

Ek hou nie van "whine" nie. Dit het nog nooit vir my enige oplossing in my lewe gebring nie. Ek hou van doen. En ek doen omdat my instelling, selfs in negatiewe situasies, positief bly. En glo my, ook in my beroepslewe die afgelope 8 dae was daar danksy die Duitse Ambassade genoeg geleentheid om te "whine". Maar dan sou ons vandag nie 'n sentimeter nader aan 'n oplossing gewees het nie.

En ek bly steeds positief oor my wilsbesluit dat ek op hierdie stukkie Afrika-aarde wil bly, en leef, en geniet...

Back from Botswana

2008-09-22T17:17:00.000+02:00

I am back from Botswana.

It was a great trip. However, quite often I realized that I had difficulties in adapting to people around me. It was so much easier speaking to only myself on the four months trip across Africa and Europe.

Everyone speaks about the planning of a long distance tour. What about the rehabilitation of the poor rider after such a trip? Any books written on that?

I had a number of interesting emails in my inbox from guys planning tours into Africa. Lucky people!! All I can say is GO GO GO!!! If I could do my trip all over again I would leave tomorrow!

This weekend I am going to start writing on my tour. I need to get it out of my system.

Have a great evening!

My planne vir 2009

2008-09-04T07:45:00.000+02:00

Goeie more!

Sondagoggend kwart oor drie het ek met die KLR die pad gevat O R Tambo Lughawe toe vir 'n vroegoggendvlug Durban toe. My gedagtes het teruggegaan na 'n ander oggend baie maande toe ek ook drie-uur begin ry het. Khartoem.

Die Khartoem-oggend was winderig. Daar was baie stof en sand in die lug. Toe die son na 'n paar uur begin opkom, was dit geel-wit en die lug rooi-bruin van die sand.

Verlede Sondagoggend was ook winderig. Daar was nog baie Kalaharistof in die lug na Saterdag se sterk Augustuswinde. So 40 km noord van Pretoria was 'n groot veldbrand. Die oostelike horison was een lang rooi gloed. Die wind het die rook oor die N 1 gewaai. Toe ek op die lughawe stop, het my ryklere na grasvuur gestink.

Wat 'n voorreg om motorfiets in Afrika te kan ry.

Ek is nou besig met 'n paar "bedelbriewe" aan groot maatskappye. Ek wil weer 'n toer aanpak.

Met my terugkeer van Naboom2Germany het die totale negatiewe instelling van so baie Suid-Afrikaners my geskok. Ek was nie meer daaraan gewoond nie. Ek was gevul met 'n positiewe geloof, in mense, oor die toekoms, oor die krag van God se genade.

Is dit nie nodig dat ons in Suid-Afrika die waarde van 'n positiewe uitkyk meer aan die groot klok begin hang nie? Het ons nie 'n beter kans om gelukkiger te word, en meer probleme op te los, as ons ons nie heeltyd teen probleme blind staar nie? Hoe kan ons as sogenoemde gelowiges in ongeloof leef en ons land "vervloek" deur heeltyd te sê daar is nie meer 'n toekoms nie?

Daarom sou ek graag vlg. jaar my alleenreis van Munchen, Duitsland, voortsit en oor Rusland en Siberie (deelteken) wou ry, deur moeilike terrein, en met elke dag se dagboekberig bewys dat ALLES moontlik is as ons positief dink, leef, doen.

Ek kan net dink: (Borg se naam) Naboom2Vladivostok - die toer wat bewys dat met positiewe gedagtes en energie alles moontlik is!

Dit gaan my toets word, die vind van 'n borg.

Groete!

Noord-Kaap / Northern Cape

2008-08-27T18:16:00.003+02:00

Terwyl ek die week onderhoude met ons FSA aansoekers in die Noord-Kaap doen, het dit my opgeval hoe lief ons is om diere af te beeld.

Upington

In die veld naby Upington. Daar naby was 'n boerbokmonument wat ek nie afgeneem het nie.

Nee, dis nie die foto wat skeef is nie, dis die horison! :-) Ek bly lief vir die Kalahari!

Barkly-Wes: September 2006 is ek deur die dorpie en toe het die SA vlag onderstebo gehang. Nou twee jaar later, is dit nog steeds onderstebo! Ek wonder of dit moedswillig is.

Dis die naam van die besigheid wat ons mooi vlag onderstebo hang. Bel hom en maak beswaar!

Olifantsfontein - dis 'n bul van 'n slaghuis!

Olifantsfontein se olifant.

Upington se donkiestandbeeld.

My reisdagboek

2008-08-23T13:29:00.003+02:00

Rina Bondesio het vir my die hele reisdagboek afgelaai en op 'n CD gegee. Baie dankie Rina!

Ek het dit verkort tot die bydraes van 'n week voor my vertrek tot die dag wat ek weer in Naboomspruit aangekom het (9 Maart 2008 - 11 Julie 2008).

Die dagboek, 314 bladsye, 15 mb, kan jy hier aflaai: Dagboek

Geniet dit!

Rina Bondesio downloaded the whole blog onto a CD and gave me that. Thank you so much Rina!

I compiled a PDF document with all my postings from a week before my departure, 9 March 2008, up to 11 July 2008, the day of my arrival back in Naboomspruit. The diary, 314 pages, has a size of about 15 mb.

Click on Diary to download the whole document.

Enjoy it!

Dis so lekker!

2008-08-23T12:46:00.000+02:00